కమలం - ఒక పువ్వు

కమలం  - ఒక పువ్వు

కదిలిస్తే కన్నీటి సముద్రం కమలమ్మ మా ఇంటి ఆడపడుచు, అనవసరంగా చక్కని జీవితాన్ని ఒంటరి తనంతో గడిపి ఎన్ని భాదలో అనుభవించింది.  అక్క,అన్నల కుటుంబాలకు సేవచేస్తూ కాలం గడిపింది , చూడచక్కని మోముతో కనిపించే ఆమె మూగ రోదనలకి ఈ కవిత అద్దం పడుతోంది, గుండె లోతుల్లో పొంగిన @దుఖః న్ని అక్షర రూపంలో పెడితే జాలువారిన కవిత

In rememberance of Kamalamma Devarakonda 

నీ కోరికలే  లోకమా ,!
లోకం విడిచి పొతే కోరికలు తీరెనా?
మనసులోనంత మలిన భావనలతో నింపకు 
అసలు పుట్టిన దెందుకో కనుక్కో!

ప్రకృతిలోని కమలమా!
పూసి వికసించి వాడిపోయె చిహ్నమా!
బొంతలాంటి చింతలేల?
నీ బ్రతుకంతా?ఎదురుచూపేనా?

హృదయ కమలమ!
నిన్నెవరు కోరుకోన్నవారు లేరని 
చింతించి చితికి పోకుమా!
పూసిన కమలమే పుణ్యమైనదన!

ఎవరడికి దక్కినా దక్కకకున్న 
కమలం కమలానివేకదా !
దండలో చేరి దేవునికి దండైనా 
కాలగమనం లో రాలునదేకదా !